|
S.
Özmeriç
Baharın
güzel yüzünden gül yüzlüye
Bir
bankın sol kıyısında, sağ kulağıma kuşların o güzel sesi ulaşırken, gözlerim
yeşilin tonlarında hayatın renklerini buluyor. Bir cennet bahçesi olamasa da
güzel bir bahçe… filozofların kıyısında bir evlerinin olmasını isteyecekleri
kadar güzel.
Bir soluk
mesafesi bu bahçede kalacağımı biliyorum. Biliyorum da hiç çıkmayacakmış gibi
olan da benim. İki bacağınla zıplaya zıplaya giden kuş belki de benden daha çok
farkında.
Gül yüzlü
seni ne anmayı ne de yaşamayı becerebiliyoruz. Hayatını sekme taşları üzerinden
biliyoruz. Ufkumuza senin saatlerini alamıyoruz. Doğduğun gün ile
peygamberliğin arası 40 yıl. Bir insan ömrünün yarısından fazla. Yaşadığın o
güzel hayatının üçte ikisi ama biz bilmiyoruz. Çocukluğunda gökyüzüne bakıp
yıldızları saymaya çalıştın mı? İlk ne zaman aşık oldun? Çocukluk arkadaşların
kimlerdi? Birlikte nasıl vakit geçirdiniz? Yaptığın yolculuklar hayatına ne
kattı? Genç bir girişimci olarak ticarette prensiplerin neydi? Kısaca benim
merak ettiğim çok soru var. Bulabildiğim ise çok az. Biliyorum kaynakların
tümünü tarayamadım. Fakat burada ben ortalama insanı temsil ediyorum. Ve ben
Peygamberimizin hayatının ayrıntılarında da bir çok mucizenin gizli olduğunu
düşünüyorum. Ben henüz 30 yaşındayım. Kendime model olacak 30 yaşındaki yüce
insanın tavrını istiyorum. Tüm formasyon kitapları üst üste gelse o yaşamı bana
veremez.
Tabi ki
biliyorum; o gül yüzlünün ahlak goncasına sorulduğunda; “Kur’an okumuyor
musunuz?” dediğini.
Gül yüzlü
sevgili bildiğim kadarıyla seni yaşamaya gayret edeceğim. Bilmediklerimi de
öğretmesi için Rabbime dua edeceğim. Evet biliyorum güzel olan en üstün olan ne
varsa sende mevcuttu. Her halde en güzele talip olmak seni yaşamaktır. Berrak
bir vicdanla yapılacak tercihler senin gibi olmaya vesile olacaktır.
Ben bir
Veysel Karani olmaya çalışırsam. Seni görmeden yaşarım; teslimiyet ve
samimiyetle.
Bir bahar
günü yeryüzünü şereflendirdin. Sana da baharda doğmak yakışırdı. Ve yine bahar
tut ellerimizden biz de doğalım. Ve yeryüzünün her karış toprağında hoş kokular
yayılsın. Dünyayı boyayalım senin rengine. Bugün o gün ki kadar ihtiyaç var bu
doğuşa.
Ben
kahramanımı buldum. Ve artık her işimde O olsaydı ne yapardı demeye gayret
ediyorum. Ve O’nun nurunun taşıyıcılarından beslenmeye çalışıyorum. Bir
güzellik gördüğümde aklıma o geliyor.
S.
Özmeriç
|