Muhammed Nurullah

MAZERET

putları kırıyor esrarengiz ve iyi adam

bir yağmur yağmasını bekliyor

pislikleri, kalın duvarları da bekliyor içimin

ben niçin o kırmızı yüzlü softaların

anlayamadım

niçin elimi başkalarının elini tutar gibi tuttuklarını

ama bir şey de diyemedim

şöyle dönüp kırgın kırgın.

ve acı çeken çocuklarıma yuva yaptım yüreğimi.

siyah ve kalın sayfalar okuttular bana

aklımın en güzel konutunu açıyordum leylalarına

ama sığmıyordu işte

karışmıştı birbirine bilgilerinin

gösterişi gösterişlerinin bilgisi.

mutmain olmadım bir an bile

sarı ve ince sahifeleri gördüm bir gün

her gidişimde darmadağınık ayrıldığım kitapçıda.

ve sonra gerisi geldi

bir sihir gibi büyü gibi

istesem ve istemesem de

kulaklarıma bu ince

sözler doldu her gece:

şiir.

 yo açıklama istemiyorum

o kırmızı yüzlü softaların niyeti üzerine

mazeretime mazeret belirtmeyin

çok rahatlatmak istiyorsanız beni

lütfen bir bardak okunmamış su verin.