|
|
Gökmen
Durmuş
İnsan
Arzularıyla,
dürtüleriyle, güdüleriyle, kompleksleriyle,
korkularıyla, cesaretiyle, cesametiyle,
iffetiyle,
zilletiyle, saygı duyduklarıyla, sevildikleriyle, yaşama sevinciyle, hiç
ölmemecesine planlarıyla, öfkesi ve üzerindeki kontrolüyle,
pembe siyah yalanlarıyla, işlediği
günahlarıyla, yaptığı iyilikleriyle; sahip oldukları ve sahiplenmek
istedikleriyle; kabul ettikleri ve edemedikleriyle; şehveti ve şerefiyle; gerçeği
bilme merakıyla, doğruya ulaşma arzusuyla, hep tatmin olma ve hükmetme isteğiyle,
boşluk duygusuyla, tapındıklarıyla;
saydıkları
ve sevdikleriyle; sakladıklarıyla ve saklayamadıklarıyla; aldattığı ve
aldandığıyla; kıskançlığı ve kaçkınlığıyla; diliyle, gönlüyle,
görünüşüyle, gösterişiyle,
göremeyişiyle, vehimleriyle, çileleriyle,
hayalleriyle, hazlarıyla, hatalarıyla,
hatıralarıyla, tecrübeleriyle,
tevekkülüyle, tefekkürüyle,
teslimiyetiyle, teyakkuzuyla, aldanışıyla
insan… basireti ve ferasetiyle insan…okuyuşu ve oturuşuyla insan…başarma
arzusuyla, kendini gerçekleştirme güdüsüyle insan… hep insan...
içinde akan nehirleri,
kopan fırtınalarıyla insan… gözlerini
kaçırışıyla,göz göze gelişiyle insan... sabrıyla ve aceleciliğiyle
insan…bildikleri ve bilemedikleriyle insan…baktıkları ve göremedikleriyle
insan..ürettikleriyle ve tükettikleriyle insan... hazzettikleri ve hazmedemedikleriyle
insan…sezdikleriyle, sevdikleriyle, sessizliğiyle,sebebiyle insan…. muhakemesiyle ve muvazenesiyle insan…..geçmişi ve
geleceğiyle insan... öne çıkan ve arkada
kalan yönleriyle insan…keşfetme serüveniyle insan..öğrendikçe gelişen
mantığı, geliştikçe artan farkındalığı, farkına vardıkça yükselen bilgisi,
bildikçe
kronikleşen yalnızlığıyla insan...küçük
bir kainat; insan…
|
|
|